HET EIND

Hiermee sluit ik dit verhaal af.
Het is een iets aangepaste versie, dus geen exacte kopie, van een al eerder begonnen weglog.
Gestart met de aanleiding tot de Trojaanse oorlog, daarna de strijd en de nasleep daarvan en tenslotte Mythoman Odysseus.
De boeken van Homeros waren een grote bron van inspiratie. Ik heb ze niet klakkeloos gevolgd, heb er mijn eigen draai aan gegeven.
Vooral aan de Odyssee. Daar draaide alles om kijken en bekeken worden. Het oog was alom vertegenwoordigd. Inclusief het multimedia gebeuren, zoals real life soaps en twitter.
Dit is immers mijn Odyssee. 

Binnenkort zal ik verdergaan met...
Klein tipje van de sluier...

het verhaal van de man die moest vluchten uit de brandende stad
de man die ver weg van zijn vaderland op zoek moest naar een nieuw thuis, een nieuw leven, een toekomst

NA NOG MEER GOOGELEN

eindelijk Scheria gevonden
eh... wat er van over is dan

Enneh... ik denk trouwens dat Nausikaä ook een andere internetprovider heeft. 

NA FLINK WAT GOOGELEN...

toch nog wat van Nausikaä teruggevonden
haar twitter
maar haar laatste tweets waren 3 jaar geleden

ik meld me wel weer als we
ergens anders wonen
about 3 years ago
______________________________________________

we moeten nu vluchten
vertrekken zo meteen
about 3 years ago
______________________________________________

we moeten allemaal zo snel mogelijk evacuëren
groot gevaar
anders zullen we allemaal verdrinken
about 3 years ago
______________________________________________

we moeten hier allemaal weg
groot gevaar
kunnen hier niet langer blijven
about 3 years ago
______________________________________________

ons hele land zal binnenkort door
de zee overspoeld raken
about 4 years ago
______________________________________________

opnieuw grote overstromingen
about 5 years ago
______________________________________________

alweer een grote overstroming
about 6 years ago
______________________________________________

de mensen trekken weg van hier
about 7 years ago
______________________________________________

steeds meer land onder water
about 7 years ago
______________________________________________

de opwarming van de aarde is een groot probleem 
klimaatverandering sucks 
about 7 years ago
______________________________________________

 © 2011 Twitter  About Us  Contact  Blog  Status  Resources  Business  Help Terms Privacy 

10 JAAR LATER: NAUSIKAA

Verstuurde dit e-mailtje aan Nausikaä:

Onderwerp: waar zijn jullie

Van: mnemosyne@mythonet.com  

Aan: nausikaatje@scheriamail.com

______________________________________________

  
Hey Nausikaä,
Ik heb je overal gezocht, maar kan Scheria niet meer terugvinden. Ook niet meer op google maps.
Waar zijn jullie dan toch gebleven?
Ik zou zo graag van jullie willen weten hoe het 10 jaar later, na het vertrek van Odysseus, met jullie gaat.
 
ciao,
Mnemo

---

maar mail kwam terug

Mail Delivery System
Undelivered Mail Returned to Sender
This is the mail system at host mailscan.scheriamail.com

I'm sorry to have to inform you that your message could not
be delivered to one or more recipients. It's attached below.

For further assistance, please send mail to postmaster.

If you do so, please include this problem report. You can
delete your own text from the attached returned message.

The mail system
<nausikaatje@scheriamail.com>: maildir delivery failed: error writing message: Disk quota exceeded

---

maar ik geef het zoeken nog niet op
ik ga maar eens googelen  

HET WAS DAAR MOOI

10 JAAR LATER: KALYPSO

Het was stil op Ogygia nadat Odysseus vertrokken was. Ik voelde me vreselijk alleen. Gelukkig kreeg ik al snel bezoek van enkele Olympiërs. Ze hadden van Hermes vernomen dat ik op zo’n mooi rustig eiland woonde. Hoewel ze het een eind weg vonden, wilden ze toch allemaal graag genieten van de prachtige omgeving hier. En ze vonden het hier schitterend. Ze genoten van alles wat mijn eiland te bieden had.
Na verloop van tijd kwamen er steeds meer goden hierheen. Ach, je weet hoe dat gaat; die vertelt het aan die dat het hier zo mooi en zo rustig is en die vertelt het aan een ander en die ander vertelt het weer aan een ander en voor je het weet komt iedereen hier naartoe omdat het zo lekker rustig is.
En dan opeens vinden ze het té rustig, dan moet er wat georganiseerd worden om wat te doen te hebben. Dan moeten er allerlei voorzieningen komen, onderkomens voor de gasten, eettentjes, nachtclubs en nog veel meer. Hermes opende de ene tent na de andere. Die ziet overal handel in. Het schijnt dat hij van Skylla en Charybdis zelfs een attractiepark heeft gemaakt.
Nu komen ze niet meer voor de rust hierheen, maar omdat er wat te beleven is, omdat het hier zo gezellig druk is.
En niet alleen de goden komen hierheen, ook steeds meer mensen. Die hebben ondertussen ook al vernomen hoe leuk en mooi het hier is. Mijn eiland raakt steeds voller en voller.
Mijn eens zo rustige eiland is ten prooi gevallen aan het massatoerisme. Help!

10 JAAR LATER: HERMES

Alles is handel.

10 JAAR LATER: HADES, DE ONDERWERELD

Hades vertelt:

Na Odysseus kwamen steeds meer mensen een bezoekje brengen aan de onderwereld.

Eerst kwam er een man die zijn vader wilde spreken. Niet veel later kwamen er dagelijks hele groepen tegelijk. Het werd een komen én gaan van LEVENDEN. Af en toe eens één, dat kan nog net. Maar grote aantallen, nou nee. Het liep gewoon de spuigaten uit.

Kijk, in het dodenrijk kom je voor je rust en dat wil je graag zo houden. Die aantallen bezoekers brachten onrust met zich mee. Kwebbelende mensen die overal met hun vlezige vingers aan wilden zitten, brr. Ik moet daar niet zo veel van hebben.

Ik vroeg me af waarom er ineens zoveel bezoek kwam en ging op onderzoek uit.

Maar wie schetst mijn verbazing, Hermes organiseerde rondleidingen in MIJN DODENRIJK. Die jongen ziet ook overal handel in.  

Afijn, ik heb hem er op aangesproken en hem verteld dat het nu maar eens afgelopen moest zijn met die excursies. Als hij zo nodig mensen wil laten griezelen, dan bouwt hij maar een spookhuis. De onderwereld is toch zeker geen attractiepark!

Hermes heeft me beloofd ermee te stoppen. Maar ergens heb ik het vermoeden dat hij stiekem nog steeds rondleidingen organiseert.  

10 JAAR LATER: KIRKE

Als verhalen doorverteld worden, kunnen ze behoorlijk veranderen. Ze worden vaak aangedikt, kleine details kunnen enorm worden uitvergroot of belangrijke gebeurtenissen worden gemaakt tot futiliteiten.
Eigenlijk kan alles van een verhaal worden veranderd. De hoofdpersonen, de gebeurtenis, de plaats van handeling, ja, alles kan veranderen. 
Soms blijft er van het oorspronkelijke verhaal weinig meer over.
Ik hoop maar dat dat dichtertje, hoe heet die ook alweer, ben zijn naam vergeten, Homeros of zoiets, het verhaal van Odysseus niet zal veranderen.

Maar goed, ik zal nu vertellen wat er hier is gebeurd sinds het vertrek van Odysseus.
Enige jaren later kwam er pas weer bezoek. Het waren een jongen en een meisje. Van die opgeschoten brutale pubers. Ik ontdekte ze in mijn keuken, snoepende van al mijn etenswaren. Ze waren hongerig en ze hadden gehoord dat er hier lekker eten was.
Ik vraag me af hoe ze dat te weten zijn gekomen. Iemand moet dat gerucht de wereld in geholpen hebben.
In de eerste instantie wilde ik ze in muizen veranderen, wie knabbelt in mijn huisje, die wordt een muisje, maar ik had me voorgenomen dat nooit meer te doen met bezoekers en het waren eigenlijk nog maar kinderen, dus nodigde ik ze vriendelijk uit om bij mij aan tafel te komen. Dat wilden ze maar wat graag.
Ik liet mijn dienaressen een maaltijd voor hen bereiden en wilde hen vooraf wat te drinken aan bieden. Terwijl ik de wijn plengde, zag ik hen samen smoezen. Ik vond het een vreemd stel.
Plotseling sprong die jongen op me af, trok een mes en zei: “Nu moet je me smeken je niet te doden en met je naar bed te gaan.”
Ik ontweek het mes, greep zijn arm, draaide die op z’n rug en nam het mes van hem af. Ik zei hem, dat ik niet geïnteresseerd was in kleine jongetjes. Vervolgens begon hij helemaal te flippen. Ik pakte hem beet en stopte hem in het varkenshok, Daar moest hij maar blijven totdat hij wat gekalmeerd was.
Hij riep nog naar me: “Ik ben geen kleine jongen, kijk dan!”
En geloof me, dat was niet zijn vinger die hij me liet zien. 
Het meisje was de hele tijd rustig blijven staan. Ze verontschuldigde zich voor haar broer. Hij had wat paddestoelen gegeten en daar kon hij niet zo goed tegen. Ze vroeg me of ze mocht kijken hoe het eten bereid werd. Ze wilde graag leren koken. Ik nam haar mee naar de keuken waar de dienaressen druk bezig waren. Daar vroeg ze me of het brood in de oven al gaar was. Ik zei haar dat ik wel even zou gaan kijken. Plotseling gaf ze me een harde duw zodat ik mijn handen aan de oven brandde en rende ze weg, de keuken uit. Ze smeet de deur achter zich dicht en vergrendelde die.
Toen we ons na enige tijd hadden weten te bevrijden ontdekten we dat ze verdwenen waren met medeneming van allerlei goud en kostbaarheden.

Ik ben benieuwd hoe dit verhaal in de loop van de tijd zal gaan veranderen.  

10 JAAR LATER: POLYPHEMOS

10 JAAR LATER: ODYSSEUS

Thuiskomen was niet wat ik ervan verwacht had.
Het begon met een euforisch gevoel. Eindelijk weer voldoende te eten uit mijn eigen keuken, slapen in mijn eigen bed en neuken met mijn eigen vrouw.
Na een maand had ik al zoiets van ‘en wat nu?’ en begon er iets te kriebelen. Ik moest iets gaan ondernemen.
In de eerste instantie wist ik niet wat. Maar toen opeens schoot me te binnen dat ik nog iets goed te maken had met Poseidon. Ik moest op pad met een roeispaan en waar ze dat ding niet herkenden als iets waarmee je kon roeien, dus ergens ver weg van de zee, daar moest ik die zeegod offers brengen.
Dat heb ik gedaan. Vervolgens ben ik wat rond gaan trekken en overal mijn verhalen gaan vertellen. De tijd vloog. Ik was alweer bijna een jaar weg van huis. Toen ben ik teruggegaan naar Ithaka met de bedoeling mijn leven van voor de oorlog tegen Troje weer op te pakken.
Ik deed mijn best, maar het ging niet. Ithaka was veranderd, ik was veranderd, de tijden waren veranderd.
Was dit mijn Ithaka? Dit eiland was zo anders. Ik was een ander. Niets was meer hetzelfde. Mijn vrouw kon beter orde op zaken stellen dan ik. Dat geeft wel een flinke deuk in je ego, dat kan ik je wel vertellen. Ik had veel moeite om dat te accepteren. Dat gaf veel strubbelingen.
De zachtaardige Penelopeia bleek veranderd te zijn in een verwijtende achterdochtige bitch die mij nota bene had laten zweren nooit meer van Ithaka te zullen vertrekken. Ik zit dus gevangen. Ik kan geen kant meer op.
Ik verdoe mijn tijd met verhalen vertellen en verlangend staren over de zee.
Het liefst zou ik weer gaan varen. Ik heb Poseidon gunstig gestemd, dus van hem geen gevaar meer te verwachten. Maar door die belofte aan Penelopeia hoef ik zeker geen gevaar meer te verwachten.
Jammer.
Mijn zoon is inmiddels getrouwd en bezig een gezinnetje te stichten. Ik heb hem alles geleerd wat ik wist, ook het trucje om mijn boog te spannen.
Daar is een trucje voor nodig. Als je dat niet weet, kun je aan die boog rukken en trekken wat je wilt, maar spannen doe je die nooit. Dat was ook de reden waarom het die vrijers niet lukte.
Over rukken en trekken gesproken, mijn vrouw wil helemaal geen seks meer. Sinds ik een keer de naam van Kirke heb laten vallen, hetzij in mijn slaap, hetzij op een ander onbewust moment, is zij gaan zeuren over ‘die andere vrouwen’ en wil ze niet meer dat ik haar aanraak.
Ik houd nog van haar, maar niet zoals ze nu is, maar zoals ze was voordat ik vertrok. Ze is zó veranderd. Zo hard, zo ijskoud.
En wat nu?
Ik weet het niet meer.
Ik verdoe mijn tijd met staren over de zee en proberen ergens bereik te kunnen krijgen. Dat laatste lukt maar op bepaalde punten en alleen bij gunstige omstandigheden, zelden dus. Ik verstuur af en toe een noodkreet: ‘HAAL ME HIER WEG’, maar ik krijg nooit respons. Is er nooit meer iemand online?
Zelfs van Athena hoor ik ook nooit meer iets. Zou ze me vergeten zijn? Ze denkt vast dat ik haar niet meer nodig heb, nu ik veilig terug op Ithaka ben.
Maar nu moet ik gaan, het is etenstijd. Als ik te laat kom, krijg ik weer die ijskoude blik van Penelopeia. Geloof me, dat is niet leuk.
Wat een leven!   

10 JAAR LATER: TELEMACHOS

.


Tien jaar geleden kwam pa terug op Ithaka. Niet veel later vertrok hij om ergens ver weg van de zee aan Poseidon te offeren. Een jaar later kwam hij weer terug.
Na zijn terugkeer is er eigenlijk niet zo veel veranderd. Mijn moeder bleef alles op Ithaka besturen. Mijn vader vond dat niet zo geweldig, ze maakten toen best wel vaak ruzie. Maar na een tijdje vond pa het geloof ik wel gemakkelijk dat ma alles regelde. Zo had hij meer tijd om dingen voor zichzelf te doen. Hij houdt ervan om overal aan iedereen die het maar wil horen zijn verhalen te vertellen. Ondertussen heeft iedereen hier zijn verhalen al wel honderd keer gehoord.
Vaak zie ik hem bij de kust staan. Hij kan uren lang over de zee staren. Eigenlijk zou hij weer op reis moeten gaan. Weer avonturen beleven. En overal waar hij maar komt zijn verhalen vertellen. Dat is wat hij het liefste doet. Maar ja, hij had m’n ma gezworen nooit meer weg te gaan.
Zelf ben ik wel weer op reis gegaan. Allereerst naar Pylos om daar Nestor te bezoeken en te vertellen dat mijn vader was teruggekeerd. En natuurlijk om mijn vriend Peisistratos terug te zien. Maar de voornaamste reden was natuurlijk om de mooie Polykaste weer te zien en mezelf in haar ogen te verdrinken.
Na ons huwelijk zijn we eerst wat rond gaan trekken en vervolgens zijn we ons op Ithaka gaan settelen. Binnenkort verwachten we ons eerste kindje.   

10 JAAR LATER: PENELOPEIA

Sinds de terugkeer van Odysseus zijn er tien jaren verstreken. 
Toen hij pas terug was, was er de blijdschap; we leken wel een pasgetrouwd stel, konden niet van elkaar afblijven en hadden elkaar ook heel wat te vertellen.
Twee maanden later moest hij echter opnieuw vertrekken. Hij had nog wat goed te maken met Poseidon en daarvoor moest hij een lange reis ondernemen.
Ik wilde niet dat hij opnieuw vertrok, maar kon hem niet tegenhouden. Het was een taak die hij nog moest volbrengen.
Ruim een jaar bleef hij weg. Opnieuw grote blijdschap toen hij weer thuis kwam. Dit keer zou hij voor altijd blijven. Hij bezwoer me dat hij nooit meer op reis zou gaan.
Al snel na de vreugde kwamen echter de irritaties. Als je jaren lang een huishouden en alles wat er omheen is, een hele onderneming dus, alleen hebt moeten besturen, heb je zo je eigen manier van aanpakken ontwikkeld. Bovendien waren er in die jaren nogal wat dingen veranderd.
Toen mijn man de touwtjes weer in handen wilde nemen, ontdekte hij dat een aantal zaken niet meer waren zoals op het moment dat hij vertrok. Dat gaf een hoop frustraties. Zeker toen hij besefte dat hij de leiding van alles beter aan mij over kon laten. Hij voelde zich in feite overbodig. Hij werd steeds humeuriger en we kregen steeds vaker en heftiger ruzie. Vervolgens zonderde hij zich steeds vaker af. Dan liep hij wat te dwalen over het eiland of stond hij urenlang over de zee te turen.
Ik denk, dat hij graag weer op reis zou gaan. Het avontuur blijft hem blijkbaar lokken. Als ik het hem vraag, ontkent hij echter.
Misschien verlangt hij ook wel terug naar die andere vrouwen. Die Kalypso of die Kirke of een van de anderen die hij ooit heeft gehad.
Ja, ik weet daarvan. Als je man tijdens het vrijen roept: ‘Oh Kirke’, nou, dan weet je genoeg. Ook in zijn slaap mompelt hij wel eens hun namen. En ja, daar maakte ik dan ruzie over met hem. Ik verwijt hem dan dat hij mij nu te oud en niet meer aantrekkelijk vindt en dat hij liever met een jeugdige godin of andere jonge blom zou liggen vrijen. Hij ontkent dat eveneens. Maar ik weet dat hij liegt. Hij wil dolgraag weer op reis en als een vrouw haar benen voor hem spreidt, loopt hij ook niet weg. Ik ken hem té goed.
Eerst veronderstelde ik dat hij dingen voor mij verzweeg om me te ontzien. Nu besef ik dat hij mij geen deelgenoot wil maken van alles wat hij heeft meegemaakt, omdat we geen band meer met elkaar hebben.
We zijn uit elkaar gegroeid. Hij is veranderd, ik ben veranderd. We passen niet meer bij elkaar. We verwachtten allebei dat het weer net zo zou zijn als vroeger, voordat hij naar Troje vertrok. Dat bleek een illusie. Na twintig jaar een alleenstaande moeder te zijn geweest, is het opnieuw leven met een partner voor mij een té grote omschakeling. Voor hem is, na al die jaren vol avonturen, het leven op Ithaka één grote sleur.
Hij is terug bij mij, maar hij is verder van me verwijderd dan ooit.  

TRUGKIEKE: 10 JAAR LATER

THE END OF THE ODYSSEY

Ik heb tijdens mijn reizen veel gezien en veel beleefd.
Ik heb ervaren hoe mensen tegen andere mensen aankijken, hoe mensen mij zagen. Maar ook door naar mezelf te kijken, ervaren hoe ikzelf ben, mezelf leren kennen.
Maar het mooiste is jezelf te ontdekken door jezelf weerspiegeld te zien in de ogen van je geliefde.

NAWOORD ODYSSEUS

Odysseus and Penelope 

Francesco Primaticcio

Nadat Mentor, die eigenlijk de godin Athena was, de menigte had toegesproken, ging iedereen heen en kon ik eindelijk mijn vrouw Penelopeia in de armen nemen. Ik was weer thuis.
Die nacht kon ik weer slapen in mijn eigen bed, dat ik zelf gemaakt had in de grote olijfboom. Die boom was niet gekapt, dus mijn bed stond nog zoals ik het had achtergelaten.
Moe en voldaan na een heftige vrijpartij kon ik de slaap echter niet meteen vatten. Ik lag daar met mijn ogen nog open en moest terugdenken aan alles wat ik had meegemaakt. Het meeste had ik al verteld aan mijn vrouw, maar er waren ook een paar zaken die ik achterwege liet. Het was beter dat ze niet alle details van mijn verblijf bij Kalypso of Kirke te weten zou komen, dat zou haar maar verontrusten.
Ineens moest ik terugdenken aan wat Kirke me eens verteld had.
Als ik antwoord kon geven op de vragen wie ik was en waar ik vandaan kwam, wist ik wat het allerbelangrijkste voor mij was.
Ik weet nu het antwoord op die vragen. Mijn naam is Odysseus, koning van Ithaka, zoon van Laërtes, echtgenoot van Penelopeia en vader van Telemachos. Ik kom van Ithaka, vanwaar ik vertrokken ben om te strijden tegen Troje. Vandaar uit ben ik de hele wereld afgereisd, en zelfs in de onderwereld geweest, om uiteindelijk weer thuis te komen. En daar ontdekte ik wat het allerbelangrijkste voor mij is. Mijn Ithaka, mijn gezin, mijn huis. Dat is belangrijker dan wat dan ook op de hele wereld. Belangrijker dan waar dan ook op de wereld zijn en wat dan ook op de wereld te bezitten.
Het is goed te reizen en veel te zien, maar het beste is aan het eind van de reis thuis te kunnen komen. 

HET PROCES 11: DE SCHIKKING

Mentor (Athena) vertelt: 

“Geachte aanwezigen, dappere mannen van Ithaka, deze man heeft zojuist aangetoond dat hij daadwerkelijk Odysseus, koning van Ithaka is. Het was zijn recht zijn bezit en zijn gezin te verdedigen.
Dus beste mensen, mannen van Ithaka, ik stel voor dat we dit proces beëindigen en tot een schikking komen. Laat ons een verbond sluiten. Neem de lichamen van de omgekomen vrijers mee, werp brandstapels voor hen op en beween de doden. Laat Odysseus koning zijn en blijven. Laat er vrede zijn, geen bloedvergieten, geen oog om oog, want wanneer zou dat ophouden? Wanneer iedereen elkaar omgebracht zou hebben?
Maak een einde aan de vete, opdat de toorn van Zeus niet op u zal komen.
Laat er vrede zijn.”  

HET PROCES 10: ODYSSEUS

Mijn naam is Odysseus, koning van Ithaka, zoon van Laërtes, echtgenoot van Penelopeia en vader van Telemachos.
Ik kwam vanuit Troje, via een omweg over de hele wereld en zelfs via de onderwereld, naar Ithaka om eindelijk thuis te komen.
Ik sta hier om aan te tonen dat ik daadwerkelijk Odysseus ben en dat ik volkomen in mijn recht stond om korte metten te maken met de vrijers die uit waren op mijn bezit en mijn echtgenote, kortom: op mijn leven. En niet alleen mijn leven stond op het spel, tevens het leven van mijn zoon Telemachos. De vrijers waren van plan hem om het leven te brengen.
Om te bewijzen dat ik werkelijk koning Odysseus van Ithaka ben, zal het echtelijk bed hierheen gebracht moeten worden.
MAAR DAT IS HAAST ONMOGELIJK!
Mijn bed is niet zo gemakkelijk te verplaatsen. Het is gemaakt in een olijfboom die op mijn hof stond. Ik heb het zelf erin gemaakt en daaromheen de slaapkamer gemaakt. Het bed heb ik bespannen met purperkleurige riemen. Dat weet ik alleen.
Maar, eh... heeft iemand die boom inmiddels gekapt dan?  

HET PROCES 9: DE TEST VAN PENELOPEIA

Penelopeia vertelt: 

“Mijn naam is Penelopeia, dochter van Ikarios, vrouw van koning Odysseus van Ithaka.
Ik werd opgeroepen hierheen te komen om een einde te maken aan alle twijfels en om aan te tonen dat deze man daadwerkelijk mijn echtgenoot Odysseus is.
Ongetwijfeld heeft u vast kunnen stellen dat deze man een litteken heeft op zijn been. Iedereen die mijn man heeft gekend had zichzelf letsel aan kunnen brengen op dezelfde plaats om zich voor hem te kunnen uitgeven.
Er is echter één manier om aan te tonen dat hij werkelijk mijn Odysseus is. Slechts één man, mijn wettige echtgenoot, kent enkele details van mijn bed. Ik verzoek u dat mijn bed hierheen gebracht zal worden om deze man de gelegenheid te geven te bewijzen dat hij daadwerkelijk mijn man is.
Mijn vraag aan de verdachte luidt: ‘Kunt u aantonen dat u mijn echtgenoot bent als mijn bed hierheen gebracht wordt?’
Ik wil graag zijn antwoord op mijn vraag alvorens mijn bed hierheen gebracht wordt.”

BONJE MET DE BUREN OP ITHAKA

Bonje met de Buren op Ithaka is een realitysoap die dagelijks te volgen is op Olymp12.

In het programma, dat wordt gepresenteerd door Athena, wordt er een burenruzie op Ithaka gevolgd. Het verhaal wordt van beide kanten aangehoord en tenslotte wordt er een passende oplossing bedacht.

Bonje met de Buren op Ithaka is een productie van Eye-Land Experiences.