HET VERDRIET VAN ACHILLEUS (boek 18)

Achilles Mourning the Death of Patroclus (Rome)
by Cy Twombly,
oil and graphite on canvas, 1962

Antilochos vertelt:

“Hoe breng je slecht nieuws?
Is er iemand die mij kan zeggen welke woorden ik moet gebruiken?

Eigenlijk wist Achilleus al wat ik kwam zeggen. Hij zag het aan mijn gezicht.
Ik zocht naar woorden. Ik kon alleen maar stamelen: 

< Zoon van de wakkere Peleus, hoe moet ík het zeggen… je zult iets
heel erg droevigs vernemen dat nooit had mogen geschieden:
dood is Patroklos… Er wordt om zijn naakte, van wapens beroofde
lichaam gevochten. Zijn wapentuig heeft de stralende Hektor. >

Zwijgend pakte hij het stof van de grond, strooide het over zijn hoofd uit en wierp zich op de aarde neer. Toen begon hij luid te schreeuwen. Zo luid dat het zelfs te horen was op de toppen van de bergen en in de diepten van de oceanen.
Ik kon niets voor hem doen dan slechts zijn handen vasthouden om te voorkomen dat hij zichzelf wat aandeed. Zo hevig was zijn verdriet.”