Odysseus vertelt:
"Menelaos was op zoek naar
Helena. Koortsachtig was hij alle vertrekken van het paleis aan het doorzoeken
toen ik hem tegenkwam. Ik sloot me bij hem aan.
Nadat we een slavin ondervraagd hadden, wisten we haar eindelijk te vinden.
Meteen raakten we in een bloedig gevecht gewikkeld met Deïphobos. Uiteindelijk bezweek die laatste; een mes stak in zijn rug. Was het Helena die hem de doodsteek had gegeven? Dat zou best mogelijk kunnen zijn; ze haatte de man die haar gedwongen had met hem te trouwen.
Helena liep op Menelaos af. Zou hij haar doden, zoals hij van plan was? Of zou hij alsnog zwichten voor haar schoonheid en haar vergeven? De twijfel stond op zijn gezicht af te lezen. Ze wierp haar kleed af en stond naakt voor hem. Toen sprak ze:
‘Dood me nu meteen, als je dat toch van plan bent. Maar weet wel dat je dan een onschuldige doodt. Want niet ík ben de schuldige. Aphrodite is de veroorzaakster. Zíj is de schuldige. Zíj liet me jou verlaten en naar Troje gaan. Ik ben nog steeds jouw vrouw, de moeder van jouw kinderen. Wil jij het op je geweten hebben de moordenaar van hun moeder te zijn?’
En ja hoor, Menelaos ging letterlijk en figuurlijk door de knieën voor haar. Hij hield nog steeds van haar, de stommeling. Hij liet haar meteen naar zijn schip brengen.
Laat haar maar goed bewaken, Menelaos. Voor je het weet is ze er weer met een ander vandoor.”
Nadat we een slavin ondervraagd hadden, wisten we haar eindelijk te vinden.
Meteen raakten we in een bloedig gevecht gewikkeld met Deïphobos. Uiteindelijk bezweek die laatste; een mes stak in zijn rug. Was het Helena die hem de doodsteek had gegeven? Dat zou best mogelijk kunnen zijn; ze haatte de man die haar gedwongen had met hem te trouwen.
Helena liep op Menelaos af. Zou hij haar doden, zoals hij van plan was? Of zou hij alsnog zwichten voor haar schoonheid en haar vergeven? De twijfel stond op zijn gezicht af te lezen. Ze wierp haar kleed af en stond naakt voor hem. Toen sprak ze:
‘Dood me nu meteen, als je dat toch van plan bent. Maar weet wel dat je dan een onschuldige doodt. Want niet ík ben de schuldige. Aphrodite is de veroorzaakster. Zíj is de schuldige. Zíj liet me jou verlaten en naar Troje gaan. Ik ben nog steeds jouw vrouw, de moeder van jouw kinderen. Wil jij het op je geweten hebben de moordenaar van hun moeder te zijn?’
En ja hoor, Menelaos ging letterlijk en figuurlijk door de knieën voor haar. Hij hield nog steeds van haar, de stommeling. Hij liet haar meteen naar zijn schip brengen.
Laat haar maar goed bewaken, Menelaos. Voor je het weet is ze er weer met een ander vandoor.”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten